Page image — the source of record
Machine transcription
۵۹
شعر العجم حصه چهارم
شاعر قطرات شبنم را بر رخسارۀ گل دیده دانۀ ہائے
عرق عارض معشوق را بیادش آورده چنین مے گوید ؎
نه شبنم است چمن را بروے آتش ناک
عرق ز روی تو کرده است گل بدامن پاک
(۴)
شاعر گلهای سرخ آتشین را بر گلبن سبز شاداب پر
و مالا مال دیده بخیالش میرسد ، که ساغر ہای سُرخ شراب
است ، متعاقباً برشک آمده می گوید ، ایکاش اگر من ہم
اینقدر پیاله ہا را در آن واحد بدست خویش گرفته مے
توانستم ، پس می گوید ؎
دیده ام شاخی گلی بر خویش می پیچم که کاش
می توانستم بیک دست اینقدر ساغر گرفت
(۵)
برگهای سرخ ریختۀ گل را شعرا " زرگل " میگویند ، و
در وقت شگفتن شگوفه چنان معلوم مے شود ، که گره
باز می شود ، از دیدن مجموعه این دو کیفیت بدماغ
شاعر این فکر پیدا شده است ؎
در چمن باد سحر بوئے تو سودا می کرد
گل بکف داشت زر و غنچه گره وا می کرد
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.