Page image — the source of record
Machine transcription
۵۹
شعر العجم حصه چهارم
شاعر قطرات شبنم را بر رخساره گل دیده دانه ہائے
عرق عارض معشوق را بیادش آورده چنین می گوید سه
نہ شبنم است چمن را بروی آتش ناک
عرق ز روی تو کرده است گل بدامن پاک
(۴)
شاعر گلهای سرخ آتشین را بر گلبن سبز شاداب پر
و مالا مال دیده بخیالش میرسد ، که ساغر ہای سرخ شراب
است ، متعاقباً برشک آمده می گوید ، ایکاش اگر من هم
اینیقدر پیالہ ہا را در آن واحد بدست خویش گرفته می
توانستم ، پس می گوید سه
دیده ام شاخی گلی بر خویش می پیچم که کاش
می توانستم بیک دست اینقدر ساغر گرفت
(۵)
برگهای سرخ ریخته گل را شعرا " زرگل " میگویند ، و
در وقت شگفتن شگوفه چنان معلوم می شود ، که گره
باز می شود ، از دیدن مجموعه این دو کیفیت بدماغ
شاعر این فکر پیدا شده است سه
در چمن باد سحر بوئے تو سودا می کرد
گل بکف داشت زر و غنچه گره وا می کرد
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.