Page 194

۱۸۹ نزدیک یک چمن شاداب است که هر سال یکبار دختر افراسیاب (منیژه) با خواص هاے خویش برای یکدو هفته بغرض سیر و تفریح می آید، ملاحظه شود با که فردوسی درینموقع تصویر بهار مرغزار و رمه پری چهره ها را بچه رنگی کشیده- همه بیشه و باغ و آب روان یکی جایے گاه از در پهلوان زمین پرنیان و هوا مشک بوی گلاب است گویی مگر آب جوی خم آورده از بار شاخ سمن صنم شد گل و گشت بلبل سمن خرامان بگرد گلان بر رد خروشیدن بلبل از شاخ سرو پرے چهره بینی همه دشت و کوه بهر سو به شادی نشسته گروه همه دخت مژگان پوشیده پای همه سرو قد و همه مشک بوی همه رخ پر از گل همه چشم خواب همه لب پر از می به بوی گلاب بر مضمون شعر اخیر غور کنید ! که بر مبالغه و بی ساختگی «همه چشم خواب» هزاران تکلفات و مضمون آفرینیهای متاخرین نثار اند- بر یک موقع دیگر تصویر یک پریروی دیگر را چنین میکشد راه له رسم پرده ایران از قدیم بود ۱۳