Page image — the source of record
Machine transcription
۱۹۰
دو ابرو کمان و دو گیسو کمند به بالا به کردار سرو بلند
دو برگ گلش سوسن می سرشت دو شمشاد عنبر فروش بهشت
بناگوش تابنده خورشید وار فروهشته رو حلقه گوشوار
لبان از طبرزد زبان از شکر دهانش مکلل به در و گهر
درین مصرعه مبالغه پای قطری و ساده اش را دقت کنید!
«لبان از طبرزد زبان از شکر» لیکن خیال نباید نمود که فردوسی
از عهدۀ تکلفات مضمون آفرینی و خیال بندی برآمده نمی تواند
درین میدان هم او از دگران پس نیست، چنانچه میگوید -
به دنبال چشمش یکی خال بود که چشم خودش هم بد نبال بود
سهراب در ایران داخل شده قلعۀ سپید را زیر محاصره
گرفت زنی بلباس مردانه آمد و با او جنگ کرده بعد از زور آزمای
طویل بدستش اسیر افتاد چون چهره اش آشکار شد دیدند که زن
است سهراب بحسنش فریفته شد لیکن زن بازی داده گریخت!
حالا سهراب بجای سپه گرمی دم از عشق زدن گرفت . غور کنید!
که فردوسی درینحالت ناله و زاریش را چسان ادا می نماید -
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.