Page 202

۱۹۵ تعبیرش هم چیز یقینی نیست، و اینجا چون خواب را هم ندیده است و همی باشد یعنی این تقریرها همه و همیات خالص و غیر یقینی میباشند. (فنا) طرفه ماجرا است که انسان بالطبع از مرگ و نیستی خوف میخورد لیکن صوفیه طالبش میباشند. و در تصوف از مقامات سلوک درجه فنا از همه ارفع و آخر ترینش است اگر مرتبه بالای آن باشد فناء الفنا است که آنهم یک صورت خاص فناست. تصوف به فنا به حیثیت های مختلف علاقه‌مند است ۱- ماده پرست گمان دارد که حیات ثانیه چیزی نیست، تا وقتیکه ترکیب عنصری یک انسان قایم است زندگانی دارد و چون عناصر از همدگر کناره کردند فنا میگردد بعد ازین دوباره پیدا شدن جان و یا بقای آن از خیالی و وهمی است - تو آن نه ای غافل نادان که ترا چو در خاک کشند و باز بیرون آرند شعرای صوفی این خیال را به پیرایه های خیلی پر زور و لطیف باطل نموده اند اوشان سوال میکند که شما کدام چیز را دیده اید که فنا شد!