Page 558

صحیفه ٥٥١ سیاحتنامه سه قطعه روی زمین جلد سوم وطن و ملت برخانه های افراد رعیت تعرض نکنید . آیا این حق تعرض را کدام شریعت کدام قانون بشما بخشیده ؟ از بیرون يك صدای ظالمانه — بسیار ترهات مگوئید . زود در را بازکنید ، وطن که میگوئید هر گوشه آن هر نقطه آن مال پادشاهست ،همه سكنها ، همه املاك و عقار از خود اوست . ما درینجا از روی قانون نیا مده ایم با اراده شاهانه آمده ایم . زود باز کنید مارا بزور و شدت مجبور نکنید . چونکه اگر همیندم باز نکنید در را شکسته داخل خواهیم شد . زود شوید ، زنهاهم چادری کرده حاضر باشند . مصطفی — چه میگوئید ؟ زبانیهای جهنم ، ملکهای عذاب را بدست خود بخانه خود داخل کنم ؟ این محالست محال! بشکنید، در آئید ! لامعه خانم در بجا سکوت کرد ، وبادسمال ابریشمین خود اشکهای چشم خودرا پاك نمود . بصدای لطیف پر اهتزاز خود اینسخنان زهر آلود را چنان میگفت که متأثر نشدن و غمگین نگشتن یکدل سنگ مثالی میخواست . زهرا خانم بسخن آغاز کرده گفت : — آه بیک افندی! چه بگویم ، مصطفای من آنقدر آتشین مزاج و متفنن و باغیرت يك افسری بود که غیرت وطنیه اش موجب فلاکتش گردید . هرا نقدر که گفتمش « آمان اولاد ! اینگونه سخنانرا مگو . با اینگونه جانورهای خونریز مانند تووارى يك مخلوق ضعیف چه کرده میتواند . اینها سگهای عقور هستند . آدم میپالند که او را بگزند . » گفت — امان والده ! من بدست خود چسان دروازه را بروی این خائنان ناموس ملت باز کنم ؟ درین اثنا صدای يك قرچس شکستن دروازه بالاشده آواز پای مردان بر زینه شنیده شد . من و لامعه زود چا درهای خود را بسر