Page 50

(٣٥) اجازه بده پهلوی تو بنشینم . بگذار لب‌های من کار برا که در خاموشی و پر تو خفیف ستارگان می‌شود، بکنند . ـ۴۰ـ وقتی می‌آیم تا از تو جدا شوم تبسمی که یقین در ان نه می‌درخشد ، در فضای چشمان تو پرواز میکند . من بارها چنین کرده‌ام تا پنداری زود بتو باز خواهم گشت. راست بگویم من نیز همان شکی را که تو داری در دل می‌پرورم . روزهای بهار بیگانه خود نو میشوند ماه تمام می‌آید و میرود تا بیاید و بار دیگر جلوه کند ، گلها هر سال پر گلپین نمودار می‌شوند. من نیز می‌خواهم باری از نزد تو بروم تا آنکه باز آیم . این تصورات را نگه‌دار . مگذار که شتاب آنرا از خاطر تو بر باید . وقتی بتو میگویم ترا جاودان ترك خواهم كرد باور كن و بگذار اشك لحظه‌ای دور سیاه چشمان ترا بپوشند . هنگام باز گشت من چنانکه می‌خواهی به‌فریب تبسم کن. ـ۴۱ـ آرزو دارم به ژرف‌ترین کلماتیکه در دل دارم با تو صحبت کنم، ولی میترسم بر من بخندی . این است که من بخود میخندم و راز خویشتن باشاره