Page 20

قلعه عبور نگردد به عینو تسلی پر از محبت خود را اهداء ننمود ؟ ولی مصمم هستم که زنده با ز نگردم . پیره مرد : بهتر است بگوئی مصمم هستی که مغلوب با ز نگرد ی. زندگی در فتح و مرگ در مغلو بیت است . حلمی : آری اگر فاتح باز میگردم... آنگاه (سرش را بغرور می بردارد ) پیره مرد : بلی فر زند من! آنگاه با گردن افراشته وچشم بلند او را خواهی دید که برق شمشیر فاتح تو در لبهای او بجلوۀ تبسم سرور وا فتخار میدرخشد . ولی درین وقت مصلحت نمیبینم او را ببینی . حلمی: پدر : عزیز من! قبول میکنم . من هماره به بزرگان خود مطیع خواهم بود، تمام جوانان و پهلوانان قوم ما به بزرگان خود اطاعت دار ند . پیرمرد : (جبین او را می بوسد) برو فرز ند! من برای تو دعا میکنم که هنگام باز گشتن وقتی بر قبر من بایستی و دعا کنی دعای تو نيازيك سپاهی مغلوب نباشد . خدا شکایت را نمی پذیرد، دعای يك سپاهی مغلوب جز شکایت رنگ دیگری ندارد . خداوند شکر وسپاس را دو ست دا رد و این همیشه از کسانی که فاتح و پیروز اند ساخته است . حلمی : من هم آرزو دارم ویقین میگویم که وقتی دست شمار اببوسم لب من لبی نبا شد که خندهٔ فتح و پیروزی در آن دیده نشود . پیره مرد : شايد وقت حر کت نزديك باشد ؟ (صدای دهل وشیپور بلند میشود) . حلمی : (بدیوار قلعه می نگرد) صدای دهل حرکت است . همین حالا باید حرکت کنیم . پیره مرد: برو فرزند من ! خدا حافظ تو باد !! ... شاید دیگر تر انبینم زیرا عمر من به آخر رسیده است. من از همین حالا جگر گوشۀ خو د را به شرافت ومردی تو میسپارم . اواز تست ، من مرده یازنده باشم. اگر زنده وفاتح باز گشتی سر راست درب این قلعه بروی تو کشوده خواهدشد. د ر آن (۹)