Page 249

٢٤٤ آویخته چون ریشه دستارچه سبز سیمین گرهی برسر هر ریشه و دستاً یا همچو زبرجد گون یک دسته سوسن اندر سر هر سوسن یک لؤلؤ شهوار وان قطرۀ باران که فروبارد شبگیر برطرف چمن بردو رخ سرخ گل نار گوئی بمثل بیضۀ کافوریا حین حی برسپرم حمرا به پراکند شرعطار وان قطرۀ باران که فروآید از شاخ برتازه بنفشه نه بتعجیل به ادرار گوئی که مشاطه زبر فرق عروسان با در دهمی ریزد باریک به مقدار وان قطرۀ باران که چکد از بر لاله گردد طرف لاله ازان باران بنگاه پنداری تبخاله خردک بدمیدست برگرد عقیقین دو لب دلبر عیار وان قطرۀ باران که برافتد برخوید چون قطرۀ سحاب برافتاده بزنگار وان دایرۀ ما بنگر اندر شمر آب هرگا که دران آب چکد قطرۀ امطار چون مرکز پر کار است آن قطرۀ باران وان دائرۀ آب بسان خط پرکار هرگه که ازان دائرۀ انگیزد باران وز باد درو چین شکن خیزد هربار گوئی علمی از سقلطون پیداست وز بادجهند متحرک شده بسیار وانگه که فرو بارد باران به قوت گیرد شکن آب دگر صورت و آثار گه دو شمرایدون چو یکی دام کبوتر دید اندر یک حلقه بسی سیمین منقار