Page 250

٢٤٥ منوچهری در حلیه نگاری (یعنی سراپا نوشتن چیزی که حاوی بر تمام اوصافش بوده باشد) سرآمد شعراء و گویا موجد آن است و مستور است که شعراء در قصائد در ذیل مدح پادشاه تعریف شمشیر و اسپ هم میکنند، درین میدان عبد الواسع جبلی و عرفی شیرازی پیشروان کل هستند لیکن کلامشان محض خمیره تخیلات است، ولی منوچهری تصویر ساده سراپایش کشیده ، و با اینهمه در اکثر جا التزام صنعت تنسیق الصفات هم نموده درینمواقع اندازه قدرت کلامش حاصل میشود که مستثنی است که الفاظ بی تکلف و متناسب را بسهولت انبار کرده میرود ــ حبذا اسپی محجل مرکبی تازی نژاد نعل را و پروین نشان هم او خارا شکن رام زین و کش خرام و خوش عنان تیز گام شبخ نوا دوراه جوی و پل برو کوهکن پشت اوی و دست اوی و گوشر اوی چون کمان چون رماح چون سنانو چون مجن گامش اندر شیب تا زم گاه تازم بفرا چون کسی کو گاه بازی بشر یند بر سن دیر خوابت زود خیز و تیز سیر و دوربین خوش عنان کش خرام و پاک اندیکخوی سخت پای ضخیم ران و راست دو کرم تیز گوش بهن پشت و نرم چرم خورد موی