Page image — the source of record
Machine transcription
نه در فراق تو من سینه ریش مدرانی
چو یار عزم سفر کرد دل بناله بحت
شب فراق تو سوز جگر زسینه کشم
مشبک است دلم همچو خانه زنبور
زبند بند جدا گشته ام چونی آخر
اگرچه سوخت پر خود بشمع پروانه
بگریه ابدی مبتلا شود طرزی
بخون چو غنچه زند غوطه گلستان بی تو
که تلخ گشت مرا عیش جاودان بی تو
هزار ناله جانسوز هرزمان بی تو
ز بسکه ناوک غم خورده ام بجان بی تو
ز بسکه بند بگلویم گره فغان بی تو
مرا چو شمع زغم سوخت استخوان بی تو
اگر بخنده گشاید دمی دهان بی تو
جواب صائب در قندهار گفته
مستی اندر باده پنهان از نگاه چشم تو
تا که چشم نیم مستت گلستان دار شد
دل چه باشد محو گردد پیش خشم مست
بر سر شاخ درخت گل بگلشن هر طرف
غنچه گل در گلستان لاله اندر جویبار
طرزی محزون نالد چونکه پیکان صد هزار
نشئه ریزد خون ترکان از نگاه چشم تو
گشت گلشن ریگستان از نگاه چشم تو
میشود آئینه حیران از نگاه چشم تو
بلبلان مست و غزلخوان از نگاه چشم تو
جمله را خون گریبان از نگاه چشم تو
دارد اندر سینه پنهان از نگاه چشم تو
از طبع خود در کابل گفته
اگر ده ام خیال لب می پرست تو
دارد دلم چو خانه زنبور صد شکاف
ای تند خوی عشوه گرفته جوی کن
از اول دل مرا بغلط برده زگف
با دست جور ای مه من این دل مرا
خواهی نواز خواه بکش خواه دانه ده
گردیده ام خراب تراز چشم مست تو
در سینه تیر خورده ام از بس شست تو
با تیغ اگر زنی که نگیرم دست تو
این دفعه گر بری دل من بر دست تو
گر بشکنی چوزلف نخواهم شکست تو
بیچاره مرغ دلم شد پای بست تو
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.