Machine transcription
(٤٤)
-٥٠-
ای عشق ، قلب من شب و روز در پی آن است که با تو رو برو شود: روبروشدنی که مانند مرگ همه چیز را فرو می برد .
هستی مرا چون طوفان بروب ومرا باخود بردار. آنچه دارم آن را از من بستان . بر خوابهای من بتاز ورؤیا های مرا تاراج کن . مرا از دنیای من ودنیای مرا از من به یغما بستان .
در آنهم، ویرانی و برهنگی مطلق روح، بیا در جمال یکی شویم.
آه از آرزوهای ناکام من ! خدایا بجز در تو در کجا میتوان امید چنین یگانگی را داشت .
-٥١-
سرود آخرین را بپایان رسان! بیا برویم اینجا را ترك كنيم. چون شب گذشته است دیگر، امشب را فراموش كن .
کرا میخواهم در آغوش گیرم !
رؤیا هرگز اسیر نمیشود .
دستهای جوینده من خلا و عدم را بر قاب من فشار میدهند. از ان سینه من بشور می آید .
-٥٢-
چراغ چرا مرد ؟
من قبای خود را بدور آن گرفتم ، تا آنکه تند باد آنرا خموش نسازد. از ان بود که چراغ خاموش شد .
گل چرا پژمرد ؟
من آنرا با شوق عشق بقلب خویش فشردم. همان بود که پژمرد .
رساله باغبان پنجمین جلد
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
