Page image — the source of record
Machine transcription
(٤٣)
اگر سرود من آب ها را در خروش و وحشت می آرد من دیگر
کشتی خود را از ساحل تو نخواهم گذشتاند.
-۴۸-
مرا آزاد کن! مرا از این همه بندهائیکه شیرینی تو بر من
گذاشته است، آزاد کن! دیگر این شراب بوسه ها بس است.
این غبار سنگین خوشبوئی قلب مرا خفه میکند. این بخار
های معطر بسیار زیادند.
درها را باز کن بگذار روشنی صبح در خانه بتابد.
من در تو فنا شده و در میان نوازشهای تو گمگشته ام.
مرا آزاد کن! مرا ازینهمه سحر و افسون آزاد کن! بمن
آدمیت را بازده تا آنگاه قلب آزاد شدۀ خود را بتو هدیه آرم.
-۴۹-
دست محبوبه را میگیرم او را بسینۀ خویش می فشارم.
میخواهم آغوش خود را با زیبائی او پر کنم. تبسم شیرین
او را با بوسه های گرم غارت نمایم. نگاه های سرمه گون
و افسونگر او را در ساغر چشمان خویش بریزم و بنوشم.
آه! مگر او کجاست؟ که میتواند رنگ نیلی را از آسمان جدا کند؟
میخواهم زیبائی را بکف آرم. مرا فریب میدهد و تنها پیکر
او در آغوشم می ماند.
خسته میشوم. رو می گردانم و باز میگردم.
آن گل را که تنها روح باید مس کند چسان پیکری میتواند
مس کند؟
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.