Page 77

(٦٥) یا زلخ گرداب گفتی خانه ات شد زیر آب یا دچشم او نمو ده سالها رفتی بخواب خواب میبینی لب میگون جانان میگزی در میان دیگ دل آش خیالی میپزی گر بود رخسار خوبان مهتابی با تو چه جامۀ ایشان بود گر کیمخوابی با تو چه لنگی ایشان اگر با شد گلابی با تو چه یا بو دستار شان از رنگ آبی با تو چه این سخنها نان ندارد کار دیگر پیشه کن بر علاج درد افلاست کمی اندیشه کن ای تو ماموری بشو صیف سر و دستار کس ای به بوت ونیم ساق و چارق و پیـزار کـس ای به مسعی وجرا ب وجامه وشلوار کس ای به بالا پوش و نی پیراهن وایزار کس پس چرا تو دیده و دانسته ای عالی جناب عمر خود را میکنی صرف بیان ناصواب مدح روی گلرخان بی عزت و بی روت کرد شوق زلف وچهر شان بی دولت و بی نوت کرد تعداد(۱۰)