Machine transcription
(٦٠)
عمرها گفتی لبش را پسته و آب حیات
قرنها خواندیش شهد وشکر و قند و نبات
سالها گفتی عقیق و لعلش ایصاحب ثبات
ماه ها موج شرابش گفته ای با صفات
روز ها از امرونهی حق تعالی هم بــکــوی
از حیات مردمان زیروبالا هم بــگــوی
موی زیربینی اش را گفته خط غبار
گـه بنفشه گفته ئی و گاه خواندی سبزه زار
گاه ریحانش نوشتی وشدی با بوش زار
ترك كن ايجان من من بعد اين گفت و گذار
واجب و فرض وسنن را كن بما يك يك بيان
تـــابمـــا معلوم گردد رسم وراه دینمـــان
در دهانش چون رسیدی گفته تنگ شکر
حقه مرجان و مروارید گفتی اش دگر
نقطه موهوم خواندی ونمکدان ای پدر
حقه یاقوت و لعلش هــم نــوشتی سر بسر
خوب کردی ليك ازین پس فکر جان خودبكن
فكرتی بر حال زار ناتوان خود بـــکن
عقد دندان ورا خواندی حباب جوی شیر
مهره مار وچو مش نیز گفتی ای اسیر
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
