Page 19

(۷) دیگری را کرته و ایزار رفته در گرو دیگری را چارق و پیزار رفته در گرو هریکی بادیگری میگفت از فرط محن شاد باید زیستن ناشاد باید زیستن رفته بودشان هم تغار و تا به از دست قمار چای جوش و چینك و آفتابه از دست قمار کوزه و دیگ و طباق و چابه از دست قمار نیم ساق چپلی و یا تا به از دست قمار سر نمیگردند بیرون زین سببها ازحرم خوی بدبرتن بلای جان بود ای محترم آن یکی بنهاده بود القاب خود را جیزکر هر زمان میدادیول يك بر دو باشخص دگر دیگری میکند جان از شام تا وقت سحر تا ببازد آن دگر راهم ذلیل و در بدر تا که اندر ریسمان غم چهر پیچش کنند افکنند درچاه گمنامیش و درویشش کنند از رۀ فعل قمار و کارهای ناصواب رفت هستی شان زکف گشتند پابند عذاب نی غم روز صبا نی خوف از یوم الحساب رنگ و روشان زردحال و وضعشان یکسر خراب هر یکی میخواند این مصرع به چندین مدو شد هرچه آید بر سر فرزند آدم بگذرد بختشان از هر دوباز چنکه پوشد واژ گون قرضشان از لاتری بازی گشت يك بر ده فزون هستی شان از جیبشان زین کار باطل شد برون زین بطالت کاری گردیدند نادار و زبون روزشان روز گری (۱) شدشامشان شام بلا ماهشان ماه محرم سالشان سال و با بر قمار هر دم که اوشان مجلسی میساختند با رخ و دو هشتمی خود را چومی انداختند از برای برد دیو آسا بهم می تاختند گر نمی بردند فرضاً پول خودمی باختند اف کشان میسگفت بباز بدم بهمرام دگر این هم اندر عاشقی بالای غمهای دگر (۱) گری در پشتو بمعنی ساعت است و درین جا کنایه از سرگردانی میباشد .