Page 166

(١٤١) بودند ، چون آریائی ها اسپ هم گاه گاه قربانی میکردند در ین مواقع گوشت آنرا نیز میخوردند ولی بواسطهٔ قلت قربانی اسپ گوشت آنهم کمتر و بصورت غیر عادی بمصرف میرسید . ماده گاو را بواسطهٔ اینکه شیر میداد و از شیر آن خوراکه های مختلف بدست می آمد نمی کشتند و آنرا (اگونیا Aghonya) (غیرقابل کشتن ) میدانستند از ین جا معلوم میشود که احترام ماده گاو در میان آیائی های هند چیزی است که ناعصر ریک وید اثرات آن معلوم میشود معروفترین مشروباتی که آریائی ها استعمال میکردند (سوما) است که از عصارهٔ کدام گیاه کوهی و شیر و عسل ساخته میشد . چیدن گیاه سوما در کوها و کشیدن عصاره و اختلاط آن با شیر و عسل کار زن ها بود . مشروب سوما بعد از مهاجرت شاخهٔ آریائی ها از افغانستان به هند از بین نرفته و در عصر اوستا ئی هم بنام هوما باقی ماند . سوما اگرچه در عصر (ریک وید) خاصیت مخصوص مذهبی بخود گرفته بود و بیشتر در مواقع اجرای مراسم قربانی صرف می شد ولی اینهم دال به این است که این مشروب در میان تودهٔ عوام عمومیت زیاد داشت . مشروب دیگری که در عصر (ریگ وید) در میان عوام رواج داشت (سوراSura) نام داشت که از عصارهٔ حبوبات استخراج می شد و واضحاً دارای خواص مستی آور بود چون محل روئیدن بتهٔ سوما یکی از نشانی های محل اقامت آریائی است در ان زمینه مبحث علیحده هم نوشته شده است . عقاید : آریائی ها در مراتب اولی و قدیمترین روز های زندگانی خود در «آریانا ویجو» و بخدی از دین و آئین به معنی اصل کلمه هیچ نوع آن را نمی شناختند اما طبعاً مناظر زیبا و قشنگ طبیعت و قوه های محیر العقول و عجیب آن در ایشان تاثیر نموده آفتاب ایشان را گرم میکرد ، ماه سیاهی شب را به نور نقره فام خود روشن می ساخت ، ستارگان در دل شب با تلالو و اشکال الماس نمای خود ایشان را واله می ساخت ؛ رعد و برق از ماورای لا یتناهی