Page 64

( ٤٧ ) دران رزم از بیم شمشیر تیز برادر نمود از برادر گریز روان ساعد و ساق در خون ناب چو ماهی به فصل بهاران در آب زیکسو کمان درقر نگاشترنگ دگر سود رنگا درنگ تفنگ ز یکسو شکا شاك شمشیر بود دگر سو چکا چاك گرز وعمود اگر تیغ از تن سری باز کرد سر نیزه بازش سر افراز کرد چو ناوك بدل تا به پر می‌نشست نمودی به انسان که ماهی بشست چو میر بخت خوابها زهر گونه تیر همیگفت جوشن زمی گوشه گیر یل کا بلی اکبر شیر زاد زهردی بجنگ آوری داد داد زتیغش چنان خون ببالا شد . که تروامن چرخ والا شده سواری بزد نیزه بر اشقرش همان نیزه بگرفت وزد برسرش چو شد کار بدخواه اول بساز بزد نیزه بازی دگر نیزه باز زدش تیغ تا نیزه اش شد قلم ازان در گذشته دریدش شکم سواری زپس زخم زد بر تنش شکسته شده نیزه برجوشنش (۱) بدانگونه تیغش بگردن زده که خون خود اورا بگردن شده (۲) دو مرد دلاور بر و تاختند بیکبار گی تیغش انداختند بسکی تیغ بر تیغ و يك بر سپر گرفت و نشد زخم شان کارگر بیاداش آن هر دو را تیغ زد بر سگی که خون موج برمیغ زد بیامد دوان تند شیری دگر زده پوش وپو لاد هندی بسر سلحشورو پرزور چون پیل مست بضر بین بزد بر سمندش نشست پیاده شد آن شیر صید آزماي بزد نیزه افگند دشمن زپای در آندم زمر دان کاری دو کس به پیش آمدندش دو پنهان زپس مخالف شکن شیر کابل زمین نبود آگه از دشمنان پسین (۱) خ : که بشکست از آن، تیغ بر جوشنش . (۲) خ : بزد تیغ بر گردن وی چنان که خون از سرا پای او شد روان