Page 65

( ٤٨ ) یکی گفتش از پس به پشتو زبان که هشدار ای سرور غازیان دو تا دشمن دیگر اند از پست مبادا که رنجی رسد از کمت از ان نکته آن سر ور شیر زاد سبك گردشی کرد چون گردباد بیکبار بیچ آندو بدخواه پس (١) بیفکند در باز گشت آندو کس کمندی فکنده سمندی گرفت بستدید چون دید اسبی شگفت چو بروی بر آمد در آمد بجنگ زنا ورد نا ورد میکردم رنگ زتیغش همان کس امان یافتی که در پیشش از پیش نشتافتی بدیشکو ته جبار و شمس دلیر (٢) ز د ندی بشمشیر ها تند شیر دلیران وشیران کابل زمین زهر سو بر آورده شمشیر کین بد انان به دشمن در آویختند که طوفانی از خون بر انگیختند سواران دران سیل نه سرشدند پیاده چو ماهی شنا ور شدند نمایان چنان نیم سرها بخاك چو خر بوزه پخته و نیم چاك وزان سو هری سنگ جنگی چو شیر بمردانگی چست ومست و دلیر بسی کشت در حلقه کار زار بر آورد از شیر مردان دمار بزد بر تنی تاز تیغش نخست نزد بر صفی تانه در هم شکست در آخر قضا پیش اکبر رساند دلاور بپویش تکاور جهاند پلنگ افکن کابلی چون هژبر بغر ید جو شید مانند ابر بچا لشکری تیغ غازی گرفت به آن شیر شمشیر بازی گرفت دو مرد مبارز ز هم بیخبر فتادند با هم به تیغ وتبر چو شیر ژیان در هم آویختند بسی گرد هیجا بر انگیختند تهی گشت تر کش زنیر و خدنگ سپر پاره از تیغ الماس رنگ بریده سنان و دریده کمند روان خون زهر دو سوار و سمند شده پاره پاره چه درع و چه خود هوا آبنوسی زگردو زد ود (١) - خ : پس از سر و سنجش به پیش و به پس . (٢) - مطلب از نواب جبار خان و سردار شمس الدین خان است .