Page 63

(٤٦) ره سخت پیش است و دشمن زپس بفرض محال ار بروز حیات ولی پیش مردان بوقت عتاب نکو گفت رستم که مردن بجنگ چو پرسد چگوئی جواب پدر باین مردی و گردی و جست و خیز بکن گرم جولان چو مردان مرد ازین گفتن آن پشت بر کرده شیر بیکبا ر گی بار کی تیز کرد در آمد بفوج عدو چون پلنگ دو دستی رو آن تیغ راندن گرفت چو اکبر بر آورد تیغ از میان بلند آنچنان بانگ تکبیر شد هنوزش بلب با نگ تکبیر بود (۱)سپس خان جبا رو جبا ریان همان لحظه شمس دلاور چو شیر (۲) گرفتند در درۀ تنگ تنگ دران آدمی زار چون مشت جو چنان جوی خون شد روان در مصاف نماند زما در جهان زنده کس ازین ورطه باشد مقدر نجات چگو ئیم از شر مساری جواب بسی بهتر از زندگانی به ننگ نظر دور تر کن ز ستی گذر تو شیری نز یبد زشیران گریز تك آور مخالف بر آور بگرد شد افتاده با سی سوار دلیر بجو لا نــگری گرم مهمیز کرد نه پر وای ژوبین نه بیم از تفنگ چپ و راست دشمن فگندن گرفت کشاده به الله اکبر زبان که در گوش من هم بکشمیر شد که دشمن شد اندر ر کوع و سجود نمو دند حمله چو شیر ژیان رسیده به ششصد سوار دلیر مخا لف به غربین و توپ وتفنگ کشاورز مرگ آمد اندر درو که تر شد بخون دامن کوه قاف (۱) «١٢٥٣ ق » امیر دوست محمد خان برای مقابله با هری سنگه دو پسر خود سردار محمد افضل خان و وزیر محمد اکبر خان غازی را به معیت برا در خویش نواب عبدالجبار خان ( متولد در ۱۱۹۷ متوفی در ۱۲۷۰ ق ) بسوی پشاور فرستاد که برادرزاده امیرموصوف سردار شمس الدینخان بن سردار درمحمد خان نیز با آنها بود . مطلب خان جبار همان نواب جبار خان است . (۲) : شمس مطلب از سردار شمس الدینخا ن است .