Page 175

صفحه ه از مغان میمنه ، ( ) شاعر نامدار و استاد فاضل میمنه جناب حاجی مرزا محمد یحیی خان ولد عالم کامل ملا سعید احمد خان ، بتاریخ ۱۲۹۰ هجری قمری در قیسار میمنه تولد شده و از کودکی در مکاتب خانگی و در مدارس غیر رسمی در نزد علما و فضلای وقت به تحصیل علم و فضل پرداخته و در تألیفات فارسی و عربی مطالعه خوبی پیدا کرده و در حسن خط و مشق هم خیلی قابلیت داشته است از انجا که دارای فطرت روشن و طبع سلیم بوده در شعب ادبیات بیشتر اشتغال ورزیده در مزایا و بدایع ادب معلومات خوبی پیدا کرده است بعد از حصول مهارت در فنون ادب تخلص (نادم) را بخود اختیار کرده اشعار فارسی و عربی و از بکی سروده است. اشعار (نادم) بغایت جذاب و متین بوده بندش و انسجام سخن او استنادا به و مطابق اصول ادب میباشد (نادم) حتی مقدور در تناسب و مراعات النظیر و در پیدا کردن تشبیهات و استعارات لطیفه و مضامین مبتکره و معانی عالی کوشیده توانسته است که یک دیوان گران بهائی را که پر از جواهر آبدار مضامین والای خوشاب معانی است از خود بیادگار گذارد که در افتخارات تاریخی محیط میمنه بیفزاید و استاد مذکور حاجی حرمین شریفین و از مشرب تصوف فیض یاب و خیلی با خدا و قانع بودند و این فاضل کامل و شاعر شهیر روز جمعه ۱۷ ثور در سال ۱۳۲۷ هجری بعمر (۷۸) سالگی چشم از جهان پوشید ، علاقه مندان ادب را متأثر ساخته بوا سوخت بگداختند . نمونه از نتایج افکار استاد «نادم» مرحوم ز دل نادیده ام مغرور از خود رفتن است امشب مگر از باغ وصلش نوبت گلچیدن است امشب می از خون جگر باید کبابم از دل بریان که آن ناز آفرین طناز مهمان من است امشب چراغ و شمع و مشعل نیست حاجت محفل ما را ز عکس عارض دلدار روز روشن است امشب چراغان فلک از دود آهم تیره می سوزد بجانم شمع رخسار که آتش افگن است امشب تجنيس مكرر زبر در باب قناعت از «نادم» است ای دل بفقر ساز و سوی اغنیا میا بیگانه شو ز صحبت دونان که میکنند حاجت بابی نیاز رها کن که میرسد از دست دوست زهر شکر، سنگ گوهر است اشکسته کی گزین بدر مومیا میا این طایفه بآب رخ آشنا شنا زین خوان بقدر لایق هر بینوا نوا باشد بکار او ز تو چون و چرا چرا