Page 55

( ۳۸ ) آثار عتیقه کوتل خیرخانه فرشتگان و برادران مقدسی که ادیان قدیم شرقی گاهی به خدای متعال (۱) و گاهی به آفتاب و ماهتاب مربوط میکردند - بی نسبتی نباشد . پیش از آنکه به تفصیلات این مسئله بپردازیم باید یاد دهانی نمائیم که پنگالا یعنی همان کاتبیکه مامور نوشتن اعمال خوب و بد انسانها (۲) میباشد . بواسطه ریش انبوه و رنگ تیره پوست خود از رفیقش دندا تشخیص داده میشود . این دو خصوصیت باید بخاطر گرفته شود . کتابیکه بتازگی از طرف موسیو فرنان شاپوتیه (۳) نشر شده . چنان نکاتی را در بر دارد که از روی آن نزدیکی های دلچسپی را میتوان درك كرد . مخصوصاً يك بحث آن که راجع به مصاحبین رب النوع آفتاب مقام « ادس » (بین النهرین) است ، بنظر ما بسیار مبهم وقابل استفاده معلوم میشود . موسیو شاپوتیه مینویسد : « ما میدانیم که مردمان ادس که از رهگذر دین خود ، آفتاب را اهمیت زیادی می دادند بدو طرف آفتاب «ازی زوس» و «مونیوس» را قرار میدادند که اول الذکر بطور قطع در نظر شان ستاره صبح و در عین حال همین ازی زوس يك رب النوع قوم «پالمیر» بوده که با «آرسو» یکجا شده » . (۱) کتاب «آثار عتیقه سوریا» پیره که نذر مرمی بی نام و دو برادر بزرگ سبز یا شده » تأليف سير يك ۱۹۳۱ صفحه ۲۷۹ - ۲۸۲ . (۲) کتاب « هیکل شناسی حجار بهای بودائی و براهمانی موزه خانه دكه » تالیف نالینی کانتا بها تا سالی - فصل ١٣٤ بها و سيا پورانا قبل الذكر H. Seyrig: Antiquités syrienne, Pirée dédié au dieu anonyme-et aux frères saints Syria. (۳) رسالة «دیوسکور(یکی از اساقفه تاریخی اسکندریه) بخدمت يك مرمی مونث کتابخانه های مدارس فرانسوی آتن و روما » بقلم فرنان شاپوتیه وجزوه ۱۳۷ پاریس ۱۹۳۰ صفحه ۲۷۷ - ۲۷۸ . Fernand Chapoutier. Les Dioscures au service d'une deésse, bibliothèque des écoles françsaises d'Athène et de Rome در کتاب « بهاويشيا پورا نا » ( فصل ١٢٤ ) نامبرده ( یعنی پنگالا صریحاً « بنام اگنی » خوانده شده و تذکار یافته که خوبی و بدی مردم را می نویسد و باسم « پنگالا » بسبب اینکه رنگ گندمی داشته ، موسوم گردیده است .