Page image — the source of record
Machine transcription
۹۹
هر چند وصف زلف تو کردم شب فراق کوته نگشت قصه پر دور و دراز من
و هم از اشعار اوست
ازان زمان که مرا با غم تو کار افتاد دگر بشادی عالم نماند کار مرا
اگر مرا بسگان خود آشنا نکنی میان مردم عالم چه اعتبار مرا
فتاده بر سر راه تو قاسم کاهی برون خرام و کم از خاک ره شمار مرا
لعل سیراب که خوشتر زدر مکنونست پیش یاقوت لبت آبله پر خونست
در شفق نیست نمایان عید ای ساقی عکس ابروی تو در جام می گلگونست
هر که سازد قدم از سر پی لیلی صفتی در ره عشق قدم بر قدم مجنون است
مولانا بدری در صفت کاهی گفته
قاسم کاهی که داند رسم آداب سخن خوشه چین خرمن اویند ارباب سخن
می نوازد مطرب اندیشه اش در بزم حال متصل قانون معنی در مضراب سخن
بحر طبعش چون درند از صرصر اندیشه موج پر شود گوش جهان از در و میراب سخن
و نیز از اشعار کاهی است-
با بتی داری نیا و ناز پروردی هنوز با وجود آنکه داری در دو بیدادی هنوز
خال هر چند که بر گوشه چشم تو نکوست مردم از غم که چرا گوشه چشم تو باوست
بگرد کعبه چه گردم چو طوف کوی تو کردم بقبله رو بچه آرم چو رو بسوی تو کردم
اسیر شام فراقم در آرزوی وصالت چه روز بود ندانم که آرزوی تو کردم
اگر چه در طلبت جان بلب رسید ولیکن بدین خوشم که همه عمر جستجوی تو کردم
بناز گشت جهانی بت ستمگر من+ هنوز بر سر ناز است ناز پرور من
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.