Page 77

۷۱ بقتل هر دو طرف تیغ زن هلاکو وار بخون سارق و مسروق دست و پارنگین پلیس او همه کوفی رئیس عمر سعد بلاکش کرب بلا از هرات تا قاین بکند کوب رعیت جسار چون رستم بامتحان مفتش فرار چون کرکین دراند پردة ناموس بینوا یان را بی رضای پلیس و بخط نفس لعین کسی که کند بدل نقش ظلم را بي شك سیاه روی شود در جهات همچو نگین ندیده دیده در کفر زین قبیل بی آب دل ندیده به اسلام اینقدر سنگین بمحص فعل عسس در جزای دزد چه بود نصیحت فلك و چوب بود قانه قین نه اینکه شمع کند اندرون بصاحب مال و یا بمیخ برآرد ز مقعدش سرگین قضا بدست قدریخت تا ذلیل شود بکار خانه قهر يك صورت قاین از آنچه بر صفت جور او سرودم من مقرر است که باشد خفاش صد چندین اگر دو روز دگر داشتی دوام و ثبات ز پاکقانه ربو دندی و ز سر تا قین چه حاجت است به اظهار مدعی و شهود کفایت است همان نقد بانگ خس و دنین چراتو فخر نداری بنظم خود گوزك رساند خواجه ات او را بقصر عابدین به من بگو زوکی خواشان سرافرازم بکابل همسفر شاه میر ود شاهین قصیده میخواستم که ملت ما محترم شود در روی روزگا ربصنعت علم شود هر فردی از ملل برسد بر حقوق خرد یعنی که رشو بر طرف وظلم کم شود