Page 78

در خاطرم نبود که قاضی ز بهر نیز مقصودم اینکه اهل طبیعت بفن خود اطفال مکتبی بفنون سیاستی ماهر شو دهند به زانسان که در حساب ارکان دولت از سر شفقت باتفاق چشم سفید هموطنان جریده خوان تجار با شرف همه از روی راستی مجمع رسوخ ماده این نظم نامه را عدلیه بر وظیفه تشکر کند مدام نسوان بیکطرف فگند پردۀ حیا کوبیدۀ سیاست بودیجه شد سوار دولت بخود ببالد ملت قوی شود دولت شود معزز ملت شود صفا غافل از انکه مردم مشهور بالفساد تأثیر اختر فاحکم میدهد نشان تقدیر خنده کرد بتقدیر ما و گفت زاهد بحب مال پی دوستی جاه در يك خطا چو مفتی امان متهم شود یکباره کامیاب چو اهل قلم شود روشن ضمیر هر یکی چون جام جم شود بفکر حل عقدۀ جذر اصم شود کوشش چنان کنند که قلع ستم شود ز اندیشه جزای عمل نیز خم شود بر اقتصاد شرکت خود منقسم شود یکبار خوانده بر غلط خود حکم شود امنیه حسن خدمت خود را رقم شود بهر ثواب ناغربی محتلم شود شاهد پیاده يك تنه پیل اجم شود مولای مملکت همه صید حرم شود رفع نزاع و دفع همه هم و غم شود شورای ملت و نفر محتشم شود کاین قوم برجهالت خود بوالحکم شود ترسم که حفظ صحه به آخر سقم شود روي از صمد بتابد یار صنم شود