Page 129

۱۲۳ تحریر کرد صورت حالش تمام کذب عنوان صلح نامه او جمله جنگ بود نادیده چشم دهر در اسلام همچو او نشنیده گوش کس که چو او در فرنگ بود هر صبح شام بر در خلوت سرای او از اخذ جر و توه بهر سو شرنگ بود بگریخت از کنار کس او را عقب نکرد افسوس آنکه هیئت آمایش لنگ بود بکنجی رفته ام بیغم غنودم تا چه پیش آید در عزلت بروی خود گشودم تا چه پیش آید نه نادان را ستایش میکنم نه خدمت دانا نباشد با کسی گفت شنودم تا چه پیش آید سر جان را فدای ملت آزاد میسازم در ین سودا سر است سودم تا چه پیش آید مساواتست بر هر مشربی شوق دگر دارم گهی اثنا عشر گاهی یهودم تا چه پیش آید وکیلا خصلت علاقه دا را بدر نیکو کن همان کشت که کردم خود درودم تا چه پیش آید مترس از قهر زاهد و زدهای بی اثر کاول من آن وحشی صفت را آزمودم تا چه پیش آید جوانان مایل عیشند كوزك همصنانی کن در ین بزم از سر رغبت سرودم تا چه پیش آید نقش عجب از صنعت نقاش بر آمد کاین کوزه درست از الم داش بر آمد ما خجلت صد ماده از ین قطعه کشیدیم جیگری از رنگ قزلباش بر آمد زاهد به خبر باش که اسان نتوانخورد این کاسه که از شو رۀ پر آش بر آمد یاران مجرد همه در ستی بدعا بود تا دلبری از خانه هوش فاش بر آمد