Page 130

١٢٤ با کنهم برستان ستمدیده بگوئید هرچند دویدید خریدید چشیدید غمریست که ر خاطر یاران وطن بود مامور زراعات ندانم زکه آموخت کی بیغم ان مقصد عیاش برامد شیرین تر ازین خربزه یکقاش برامد این مژده که امروز زکنگاش برآمد تا يك تنه سني و قزلباش برآمد برمن نبود گوز کار خوف عمل عیب جائی که زاعیان ملل شاش برامد یاد از روزی که فردای مرامشتاق بود داشتم ازنظم نثر نطق باخود جزو ها نه ز دزد اندیشه نه بیم از طول لسان کو به کوئی شاد مروی حر بات را بابلی گیسویش بال چلیداداشت شراب عيسوي در خیابان لاله زار تر از زاهد در ایام صيام خانه ام گاهی بمنبرگاه در چقماق بود و زبان تازم در هر رف مرااوداق بود بلکه از ضرب محصل فارغم طالاق بود میدهم هم صحبتم پیوسته در اوطاق بود ليك اندامش زگل و زسیم خالص ساق بود زیردامانش پروي نامحوار ان يراق بود شب همه شب خاطر اوع صبح تعليم بورت روز تا بیگه چوتوه اندانم استنطاق بود حکامر ا ز بهر چه مجله بلي مي گوید آن اعمال نظر ام دی و لوپستی عروق تا بحال گوي من لطبیعت تکسیب کمال بود کار عجب مخالف تشکیل می کند بعد از ان جماع اتفاق تبدیل می کند لآن له علم مشوره تحميل می کند