Page 2861

( صفحه ٨٥ ) ادبیات پشتو ( سال ششم ) محمد جان خان می خیالی ځوان زرغون شالی ده د ملو ك زوی ده بمعنا کښی شین مزری ده په غاطری توپو و لار مشرئی دی ده صبابه کوچ وی مخ په کرمه له طوطیان نوسره مطلب : « محمد جان باز برای جهاد و مدافعه وطن شمشیر های بران را افغان کشید و بر علیه جانب مقابل تو پهای قلعه جنگی بالا حصار را بفرش در آورد . . . . . . . کسیکه باآتش و دود های ایرمانند تو پهای جانب مقابل هجوم می برد جنرال محمد جان است . محمد جان خان جوانی است که در بین مجاهدین بشال سبز امتیاز دارد ، پسر ملوك خان است ولی در معنی شیر است که در شجاعت نظیر ندارد - جنرال طوپهای قاطری افغان است ( یکنوع توپهائی بود که آنها را بوسیلهٔ ستورها حمل و نقل می نمود یعنی شبیه به توپهای جبل ) بلی فردا با شجعان افغان رخ بجانب کرم حرکت خواهد بود . نا گفته نماند ، هرگاه انسان در اطراف ادبیات حقیقی این دولسان مهم « پشتو و عربی بدقت غور کند می بیند که در ضمن مزایای ادبی اشعار بسیاری از شعرای عرب وافغان حتی مراثی که عادةً در مورد تعزیه و ماتم داری فقدان رجال برجسته سروده شده نیز روح حماسه وفخر وجود دارد ، این موضوع در محلش یعنی قسمت های آینده خوبتر توضیح خواهد شد اما درینجا هم بیمحل نیست که دو مرثیه عربی و پشتو را که عیناً حماسه است و در زمان مرگ دو نفر مرد نامی این کشور تاریخی بعربی و پشتو سروده شده بطور مثال ایراد نمائیم : نشیده ایست که در مرثیه امیر نصر بن ناصر سبکتگین برادر سلطان یمین الدوله محمود (رح) سروده شده : يا قبر نصرانت اول حفرة من الارض خطت للسماحة مضجعا يا قبر نصر كيف و اريت جوده وقد كان منه البرو البحر مترعاً بكى الجود لما مات نصر فلم يدع لعينيه لما ان بكى الجود مدمعا ٢٨٥