Page 156

عشق و وظیفه یا شب اخیر ضابط روی خود را بالای موهای دختر میگذارد ! . . از رویش بوسه کرده میگوید : - ماریا ! ما در دنیا زندگانی میکنیم وحق حیات داریم ، نباید حیات را برخود تلخ و ناگوار بسازیم ... امروز زنده هستیم ، فردا می میریم !.. نمیدانم روز های پیری و پژمرده گی را هم بخاطر داری یا نه؟.. امروز جوان هستیم روزی میرسد که پیر و نابود میشویم . پس نباید این عمر دو روز را از را بخورده گیری و چیزهای بی معنی بگذرانیم !.. - فاروق ! یعنی میخواهی که در مقابل تمام حوادث گوش های خود را پنبه بزنیم ؟. - اگر ما به بی گناهی خود اعتماد داشته و وجدانا مستریح باشیم ! پنبه زدن در کار نیست و آنها حق ندارند به حیات ما مداخله کنند !.. - فراموش میکنی فاروق ! که ما نه تنها برای خود، بلکه در محیط اجتماع برای اجتماع زندگانی می کنیم !.. مجبور هستیم عادت، اخلاق، طرز معاشرت و روش حیات آنها را تحت مطالعه قرار داده حرکت نمائیم، بعادات آنها بسازیم و قوانین اجتماع را پیروی کنیم !.. اگر ما چشمان خود را بسته و فقط در عالم خیال چیزی تصور کنیم ، غیر از ینکه خود را خودمان بازی بدهیم چیز دیگری هست؟.. وقتیکه از عالم اجتماع بدر شده نمیتوانیم و مجبور هستیم در بین این جمعیت زندگی کنیم پس باید خواه نا خواه به قوانین آن نیز گردن بگذاریم !... دختر زهر خندی کرده میگوید: - قانون جمعیت امروزه برای ما اجازه نمیدهد که يك دگر خود را دوست بداریم . بعد ساکت میشود ... چشمانش بطرف آبیکه در زیر شاخچه های درخت جمع شده متوجه است . - نسبت به محبت ما هر چه میخواهند بگویند. من برای جلوگری ازین وضع خیلی کوشیدم. بتمام قوت و قدرت خود سعی کردم ولی هیچ فائده نه بخشید و موفق شده نتوانستم انسان برهر چیز قادر شده ولی بالای قلب خود حاکم شده نمی تواند ! .. ضابط دشمن - ١٤٩ -