Page 868

( ۲۹۳ ) از الفبای آرامی بمیان آمده است « زیراشهر مهم آن مناطقی میباشد که در آن خروشتی معمول بوده » الفبای آرامی را هخامنشی ها بعد از فتوحات خود در حوالی ٥٠٠ق م در مناطق شمال غربی هند وارد کردند . ) موسیو واله دوپوسن مورخ بزرگ معاصر فرانسه در کتاب هند در عصر موریا (۱) صفحه ٣٥ مینگارد : ( مسبوقیم که در زمان آشوکا درهند دو رسم الخط معمول بود رسم الخط خروشتهی که از راست به چپ نوشته میشود در شمال غربی محدود بود ورسم الخط برهمی که از چپ به راست نوشته میشود وازان تمام الفباهاى حاضره بر آمده اند . ) موسيو واله دوپوسن نام يکعده مستشرقین ومقالات آنها را ذکر نمو ده از تشابه عجبیی که (خروشتهی با ( کالیستریوا ) Kalistrioi ودیگر نامهائی که چینی ها برای کاشغر میدانند یاد آوری میکند و مینگارد که بعقیده من کلمه ( خروشتهی ) ( رسم الخط روی پوست خر ) معنی میدهد . ( این رسم الخط يحتملا در تاکزیلا از رسم الخط آرامی برآمده است که منشیان حکمرا نان هخامنشی ها بلاشبهه در اوائل قرن ٥ به پنجاب برده اند . این نظریه اصلا نظر به کلرمون گانو Clermant Ganneau است وکشف تازه حفاری آن را تائید میکند ( يك كتيبه به زبان ورسم الخط آرا می از اوائل قرن ٤- ٥ يا به نظر ( بارت ) و(مارشل ) از تا کزیلا کشف شده است که معنی آن تاريك است بعضی میگویند که به یاد افتتاح بنای قصری نوشته شده وبعضی معنی فسخ قراردادی را از آن استخراج میکنند . بهر حال سغد مذکور رواج زبان ورسم الخط آرامی را در عصر قدیمی به منطقه مکشوفه ثابت میسازد . بسیاریها نظریه دارند که این رسم الخط خیلی ها پیش از هخامنشی ها به (۱) هند در عصر موریاها، بربر ها ، یونانی ها ، سيت ها ، پارت ها، یوچی ها.