Page 867

( ۲۸۲ ) الفبای شمال که آن را قرار عادت بنام ( خروشتهی ) یاد میکنند و سابقاً ( هند و باختری ) میگفتند از الفبای آرامی آبر آمده که در ایران در زمان هخامنشی ها مروج بود . رسم الخط ديگر يعنى رسم الخط جنوب که آن را برهمنی گویند در اثر مراودات دریائی از عربستان آمده و نمونۀ اصلی آن هیمیاریت (Himyarite) است . معذالك در این نظریات بصورت عمومی مستشرقین موافق نیستند . نتیجه که از ان می برآید این است که (خروشتهی) با جنگ های داریوش با آریانا و هند و یا با اولین روابط سا کنین آریانا با جزیره نمای هند یعنی در حوالی قرن ۶ و ۵ ق م شروع شده است رسم الخط هند و باختری یا ( خروشتهی ) مانند ( آرامی ) از راست به چپ نوشته میشود . سه حرف صفیری الفبای سامی در آن موجود است . اصول حروف علت آن باستثنای آنهائیکه در اول کلمات میآید مانند الف بای عربی تا يك اندازه نا كامل است . سائر حروف علت آن یعنی آنهائیکه بعد از حروف بی صدا می آیند وقتی آواز میدهند که ضمیمۀ آنها را به حروف بی صدا ملحق سازد . رسم الخط خروشتهی بزودی از بین رفت ، حال آنکه برهمی باقیما نده و مبداء تمام خطوط شبه جزيرۀ هند ، ثبت ، سيام ، برما ، سیلان ، گردید . و اشکال مختلفی دارد که بنام های رسم الخط عصر بودائی ، کوپتا ، کو تیلا Kutila کوشان وغیره یاد میشود . مروج ترین همۀ آنها ( دیوانا گری ) است که معمولاً بنام غلط سانسكريت معروف شده و در حقیقت سانسكريت طوریکه بیشتر مردم خیال میکنند الفبای معاصرنی بلکه زبان علمی هند است . سرجان مارشل در کتاب رهنمای تاکز يلا صفحه ۷۸ می نویسد : ( . . . . كشف كتيبۀ آرامی بارابطۀ که با مبداء الفبای خروشتهی دارد خیلی دلچسپ است زیرا این نظریه را تقویت میکند که خروشتهی در تاکز يلا