Page 19

نظم گرفتم آنکه مرا مويمو زبان گردد برای خامه زسـر تا بپایان گردد محامـدش چوز ادراك عقل بيرونست بگفتن وبه نوشتن کجا بیان گردد خاطر همایون از گزارش خامه بدایع نگار ونگارش كلك لطايف گزار بخنجر آبدار وتیغ آتشبار ازمتاع ملاح خطی بمباييع رماح خطی ميل نمود چه اگر شمشیر عالم کشا با مضاء عزایم کسر چست به بندو چه توان دانست که مصمات شهر یار بتهور اقتدار از آمد وشد كلك نزار چه طرف بندد اگر خنجر صاعقه کرد از برق و ار ی دشمن بختصـه درنباید همه دانند که از گریه خامه در معرکه وهنگامه بهیچ نگشاید. بیت بجای خامه بدست آرز مح سینه گذار که برصحیفه دو ات از و رقم ماند قلم تراش بنه تیغ آبگون بردار که آب حدت او گرد فتنه بنشاند بررو قلم اگر چه فصیح لسان وملیح بیان است اوراباتیغ چه نسبت که تیغ را بزبان دشمن سخن درمیان است. نظم قرار ملك بشمشير تيز باید داد وبان كلك كجا ملك را قرار دهد عروس ملك كسی در کنار گیرد چست که بوسه بر دم شمشیر آبدار زندن القرض چون فکرت صائب از اکتساب انواع آداب فراغت یافت تدبیرعالم ستانی وشعشعه اندیشه جهانبا و بری آئینه ضمیر منير وصحيفه خاطر حق پذیر تافت و با مضای عزیمت مملکت کشائی و انتظام امور پادشاهی التفات فرموده بتیر انداختن چون کمان ابروی خوبان میل نمود و بچو گان باختن چون حلقه زلف دلبران درمیدان سعادت گوی دولت برربانید دراسرار توپ وتفنگ وانوار تیغ وسنان صنعتعین وعرار آفرین از سلاطین باتمکین گذارنيد ودر اطوار شجاعت و آثار جلادت داستان رستم داستان و گیرو دار اسفندیار بی اعتبار ساخت و هرگاه بعزم نشاط شکار سوار کشتی ارادت شدی و گلوله تفنگ ايمرغ در هوا و آهو درصحراغبال پر واز و آرزوی تك وتاز درخاطر دشوار گيدشتی مثنوی اگر بیرون شدی به عزم نخجیر دو آهو را یکی کردی بيك تير نه صرغی در هوا ماندی زدستش نه صیدی در زمین جستی زشستش بملك آرائی وا قلیم داری خدا یش آ نہنان بنـمود يـا ری كه عزم جرم او در فتح اعلام خراج از چین ستا نـد باج از شـام گل پنجم درذکر واقعات وسنـوح حادثاتی که درایام شاهزادگی وروزگار عنفوان جوانی از آنحضرت بظهور پیوسته مخفی نماند که چون وجود کیمیا بخش حضرت ظل الهی بعنایات سبحانی و تائيدات ونا متناهی بمبادی رشد و سرحد دانش رسید از کوه سعادتش لعل سلطنت وجهان کشایی چون آفتاب عالمتاب می درخشیدواز دریای همتش گوهر حشمت و پادشاهی مانند بارقه برق از ابر آذری روشن میگردید. (8)