Page 49

شعرالعجم حصه چهارم ۴۴ دارد و از جمله آنها کار می گیرد، چنانچه اگر برائے شاعر ضرورت نصب نمودن کدام دانه در شاهواری بر تاج ممدوحش افتد علی الفور بنام کارکنان فابریک فطرت اینطور فرمان شاہی خودش را اصدار میدهد علم برکش ای آفتاب بلند خرامان شو با ای ابر مشکین کمند ببار ای ہوا قطرهٔ ناب را بگیر ای صدف درکن آن آب‌را برآ ای در از قعر دریائے خویش بہ تاج سر شاہ کن جاے خویش شاعر با دیگر افراد کائنات عجب تر ازین نیز راز و نیاز می دارد گلی خوشبوی در حمام روزی رسید از دست محبوبی بدستم بدو گفتم که مشکی یا عبیری که از بوی دلاویزی تو مستم بگفتا من گل ناچیز بودم ولیکن مدتی با گل نشستم جمال ہم نشین در من اثر کرد وگرنه من همان خاکم که هستم یک واقعه دیگری ہم از همین عالم کائنات است یکی قطرہ باران ز ابری چکید خجل شد چو پہنای دریا بدید