Page image — the source of record
Machine transcription
۳۷۷
شعر العجم حصه چهارم
که صاحب خانه دختران پاکیزه را مجموع میداشت تا بحضور
مهمان نغمه سرائی نموده غزل خوانی کنان میر قصیدند و اندین
غزل که آن را چامه میگفتند اولاً بگرفتن نام مهمان می
پرداختند :-
مراسم تجہیز و تکفین چنان بود که لاش مرده را
از آلایش پاک کرده دران مشک و کافور پر کرده در تابوت
او تاج شاهی و شیشه ہائے عطر گلاب و زعفران و
کافور می نهادند ۔
چون مولود پیدا می شد پدرش در گوش او آهسته
نام کسی را می گفت و باز بآواز بلند نام دیگری را میگرفت
بگوشش یکی نام گفتی پدر
نهانی دگر آشکارا دگر
نهانی بگفتش بگوش اندرون
همی خواندی آشکارا برون
برائے عبادت یک لباس مخصوصی میداشتند ع
نه پوشید نو جامۂ بندگی
چون پرستش آتش را می نمودند جامۂ سفید را در بر
میکردند چنانچه در حالات کیخسرو این امر بالتصریح مذکور
است :-
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.