Page image — the source of record
Machine transcription
۲۹۸ شعر العجم حصه چهارم
بوده و باشندگان آنجا نازک اندام و لطیف المزاج می
بودند- و بلحاظ معاشرت عصری این شهر گویا نمونه پیرس و
لکهنؤ بود این اختلاف اثر در شاعری هر دو مملکت صاف
و روشن محسوس میگردید که شعرای غزنین و سمرقند وغیره
پخته گوئی و ساده گوئی هستند- و بر خلاف آن کلام شعراء
شیراز وغیره چنان به نظر میرسد- که گویا عروس رعنائی
نزاکت و لطافت می باشد- این اختلاف حالت را
بسوئی اختلاف قومی نیز منسوب کرده میتوانیم- یعنی
بین ترک و اقوام ایرانی این فرق هویدا است- که
ترکها ساده وضع و سپاهی منش و سخت دل بوده در
طبعیت شان عصمت موجود است- در بخارا و سمرقند
وغیره نیز قومهای ترکی سکونت داشتند- و شعرای
آن خطه نیز علی العموم ترک بودند- لہذا کلام آن ہا
گاہی بحدود نزاکت و تخیل نرسیده برخلاف آن ایرانی
همیشه نازک ، لطیف، رنگین طبع ظرافت پسند میبودند
و از همین جهت بودن نزاکت و لطافت و باریک خیالی
و نکته سنجی در کلام آنها ضروری است- و این اثر تنها
بر خیالات محدود نبوده بلکه در الفاظ آن نیز علانیةً این فرق
هویدا است- آن نفاست و شیرینی و روانی و لطافت
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.