Page image — the source of record
Machine transcription
شعر العجم حصه چهارم
۲۹۷
انوری و سوزنی وغیره هجو گوئی را فخر می پنداشتند
ولی وی فخریه میگوید :- ے
این فخر بس مرا که ندید است هیچ کس
در نثر من مذمت و در نظم من هجا
هرگز نه دیده و نه شنوده است کس ز من
کردار ناستوده و گفتار ناسزا
این فرق بملاحظه اختلاف حالات ممالک مختلفه
نیز محسوس میگردد - شاعری فارسی علاوه بر ایران و
فارس در ممالک دیگر نیز انتشار و مروج گردید - که
زبان اصلی آنها فارسی نبود - مثل غزنین و سیستان و بلخ
و سمرقند وغیره درین ممالک بسیار شعرائی ناموری پیدا
شدند مثلاً فرخی - سیستانی - حکیم سنائی غزنوی - حسن غزنوی
مغزی سمرقندی - عنصری بلخی رشید الدین وطواط بلخی در
بین کلام شعراء این ممالک و شعراء شیراز و اصفهان علانیةً
فرق و مبانیت ظاهر است - دور غزنین و بلخ وغیره آبادی
افغانان و ترکان بود - که طبعاً اقوام سرشور و جنگجو بودند و
در مقاماتی مسکن دارند - که در هیچ موقعی معاشرت آنها
بحد تکلیف و نفاست نرسیده است - و برخلاف آن در
آب و هوائی اصفهان و یزد وغیره لطافت و نزاکت موجود
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.