Page 286

۲۸۱ شعر العجم حصه چهارم بود درین قصیده در موقعیکه به تصویر کشیدن عسکری های پرداخته آنرا چنین آرائه داده است ۔ ؂ همه کمان کش و رزم آزمائی و تیر انداز همه مبارز و آهن گداز جوشن در یکی بساعد سیمین درون فگنده کمان یکی به سنبل مشکین درون کشیده سپر یکی شگوفه و سوسن گرفته در جوشن یکی بنفشه و عنبر نهفته در مغفر پسر سلطان محمود غزنوی محمد نامی بشکار افگنی رفت ۔ بہمراه او فرخی نیز بود۔ محمد بسیاری از آہوان را شکار کرد ۔ چون فرخی چشم و شاخ پیچدار یک آہو را مشاهده کرد ۔ زلف و چشم معشوقش بخیالش رسیده در همانجا نشست و خوب گریه کرد ۔ که یکی از رفقاء این واقعه را به محمد حکایه کردند ۔ وی یک آہوئی نہایت خوبصورتی را زنده بجائی او فرستاد۔ چنانچه فرخی تمام این حالات را در قصیده خود تحریر داشته است ممکن است که این همه از تفنن شاعری بوده ،هیچ یک حقیقتی را حایز نباشد ۔ لاکن از ملاحظه آن اندازه رفتار و خیالات بخوبی کرده میشود :۔ ؂