Page 285

شعر العجم حصه چهارم ۲۸۰ تا اینکه چنگیز خان ایران و عراق را کاملاً بے چراغ ساخت این وقایع بر عالم شاعری اثرات گوناگونی را افگند - قبل ازین در عین زبان حربی شعراء از جذبات عشقیه خالی نبودند و موقع بموقع بہ اظہار آن پرداختند ۔ آن قصیده فرخی را ملاحظه کنید که قبلاً تحریر شده و مکرراً باز درین موقع جهت ربط این مضمون منقول میگردد :- ه برکش ای ترک بیکسو فگن این جامه جنگ چنگ بر گیر و بنه ورقه شمشیر از جنگ دشمن از کینه کم آمد به کمین گاه ، مرو لشکر از جنگ بر آسود بر آسائی از جنگ به مصاف اندر گم گرد که از گرد مصاف زلف مشکین تو پُر کرد سیه مشک به تنگ تو رخ روشن خود را به زره خود مپوش که رخ روشن تو زیر زره گیرد زنگ نمک از گرد سیاه زلف سیاه رابفشان تا فرو ریزد بر گرد سوار و سرهنگ در فرصتیکه ملک شاه سلجوقی سمرقند را فتح کرد ملک الشعراء دربارش معزی قصیده را بحضورش تقدیم کرد- که در آن حال حمله آوری و معرکه آرائی های آن محاربه تحریر