Page 266

شعر العجم حصه چهارم ۲۶۱ اگر چه وی رنگین طبع و عیش پسند باز هم میگوید ه من بیست چیز را ز جهان گزیده ام شطرنج و نرد صید گه و بوز و باز را میدان و گوی و بارگه و رزم و بزم را اسپ و سلاح و جود و دعا و نماز را معاصر دقیقی که اساس شاهنامه را گذاشته است میر ابوالحسن آغاجی که یک رئیس ممتاز بود و مذاق شاعری را هم داشت - میگوید - ه ای آن که نداری خبری از هنر من خواهی که بدانی که نیم نعمت پرورد اسپ آر و کمند آر و کتاب آر و کمان آر شعر و قلم و بربط و شطرنج و می و نرد سلطان علاؤ الدین غوری همراه فاتح و حکمران بودن خویش شاعر هم بود - عوفی یزدی مینگارد - که دیوان او نیز تدوین شده و نمونه شعر او قرار آتی است :- ه جهان داند که من شاه جهانم : چراغ دوده سامانیانم چو بر گلگون من دولت نشینم : یکی باشد زمین و آسمانم در سلطنت های ایشیائی بطرف هر چیزیکه میلان طبعیت پادشاهان وقت شان می باشد ، همان چیز