Machine transcription
شعر العجم حصه چهارم
۲۱۳
که شاعر راه نورد است - و در اثنائی سفر به مقامی میگذرد
که در آنجا معشوقش چند روزی طرح اقامت را افگنده بود.
و هنوز در آنجا کدام خرابه شکسته و ریخته نیز موجود است -
شاعر باین محل رسیده بهمراهان خویش خطاب میکند - که
قدری درینجا بایستید - و بیادگار معشوق وفادار چند دانه
سرشک تاثرا بریزانید - و متعاقباً تذکره آبادی ماضیه و
ویرانی حالیه آنرا نموده این داستان را خوب شرح و بسطی
میدهد - باین پیرایه بعضی شعرائی فارسی نیز قصائدی نوشته اند
چنانچه لامعی درین قصیده خویش مینگارد :- ه
ہست این دیار یار - اگر شائد فرود آرم جمل
پرسم رباب و دعد را حال از رسوم و از طلل
جائی همی بینیم خراب اندر میان او سحاب
آتش زده گاهی دگه آب از قوت و ہیکل
در خانه سورے دے - آنگه از کف آن هر دومی
خوردم دو جام اندر دومی - این تسیم آن در بذل
بانگی پلنگ آید همی فریاد زنگ آید ہے
آشوب سنگ آید همی چون گاه زلزال از قلل
ه رباب و دعد قسمی که گذشت اسماء معشوقہائے عربی است ے ہر دو
نام ہائی معشوق است *
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
