Page image — the source of record
Machine transcription
شعر العجم حصه چهارم ۱۳۱
گفت : من استجید کذبه ! :- کسیکه دروغش پسندیده باشد
نظامی میگوید : ؎
در شعر مپیچ در فن او ٭ چون اکذب اوست احسن او
در کلام شعرائے بزرگ نامور که شاعری آنها نزد عموم مسلم است ، تماماً مبالغه و غلو موجود است ، علی الاکثر همان اشعار از جمله کار نامهای شاعری پنداشته میشوند که در آن دروغ و اغراق موجود باشد ، مثلاً این اشعار فردوسی : ؎
فرد شد بماهی و بر شد بماه ٭ بن نیزه و قبهٔ بارگاه
ز بس گرد میدان که بر شد بدشت ٭ زمین شش شد و آسمان گشت هشت
یکی خیمه داشت افراسیاب ٭ ز مشرق بمغرب تنیده طناب
ازین امر انکار شده نمیتواند ، که برخی از ائمه فن شعر ، دروغ و مبالغه را از جمله محاسن شاعری قرار داده اند اما بیشتر از دشمنان بر خلاف آن می باشند ، چنانچه حسّان بن ثابت میگوید : ؎
اعلیٰ ترین اشعاری که تو آنرا گفته باشی ، ٭ ان اشعر بیت انت قائله
شعریست که در موقع خواندت مردم بگویند که راست است ٭ بیت یقال اذا انشدته صدقاً
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.