Page image — the source of record
Machine transcription
شعرالعجم حصه چهارم
۱۳۲
ابن رشیق در کتاب عمده خویش در موافقت آن بسیاری از اقوال ائمه را نقل کرده است - شعرائیکه نکتۀ شناس بلاغت اند بواسطۀ قوۀ طبیعت خویش مبالغه گوئی مینمایند، پس همراه آن اینچنین شرطی را ایزاد میکنند که بسبب آن مبالغه باقی نمیماند، مثلاً بحتری در مدح متوکل یک قصیده نهایت پر زوری را نوشته که در آن ذکر رفتن متوکل را به نماز عید نموده است یک شعر مشهور این قصیده این است :
فلو ان مشتاقاً تکلف فوق ما
فی وسعه یمشی الیک المنابر
یعنی اگر کسی زیادهتر از امکان خویش کاری کرده میتوانست پس ای ممدوح منبر بطرف تو پیش شده میآمد، چونکه حرکت منبر یک امر محال بوده، لہٰذا شاعر این قصیده را ایزاد کرده که اگر اینطور ممکن میبود پس منبر باستقبال تو میآمد -
درین موقع یک نکته مخصوصی را پیش نظر باید نهاد که شاعری و انشاپردازی قدم به قدم همراه تمدن رفتار دارد، یعنی قسمیکه تمدن میباشد، بهمان نهج شاعری نیز ملاحظه میشود، یعنی در زمانۀ ابتدائی
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.