Page 380

۳۷۰ امر حیرت انگیزترا نیست که نظامی هم بخدمت پادشاهان مانند گدا خود را پیش میکند یعنی میگوید که « نمک خور پادشاهی هستم، غلام هستم ، بنده ام . از اندک توجه تان جلمه کارهای من سرانجام مییابند فقط حضور مشکل کشای من میباشند» غیره وغیره » کلام- کلام نظامی سوای پنج گنج دیگر هم بسیار بوده که امروز مفقود شده است بقرار بیان دولت شاهی از اصناف غزل ، موشحات ، صنائع . بیست هزار اشعار بوده عجب این که نقش آرائیهای شاعری عشقیه از برکت همین گوشه نشین بوجود یافته لیکن غزل هایش بالکل بی مزه هستند ملاحظه شود- خوشا جانی از وجانی بیاسود نه درویشی که سلطانی بیاسود نکوئی برنکو روئی بماناد که از بهماش دندانی بیاسود به عمر خود پریشانی بنیمار ولی کزوی پریشانی بیاسود مرا گوئی که چون چونم ای دوست جگر پر درد دل پرخونم ای دوست شنیدم عاشقانرا می نوازی مگر من زان میان بیرونم ایدوست حصه اول شوالیه ۶۰۰ سعید عابد؟