Page image — the source of record
Machine transcription
۲۹۷
خیام از تلخی شراب استدلال میکند که خوردن شراب حق است
میگوید میرزا غالب ازین یک مضمون دیگر پیدا کرده --
نگفته که به تلخی بساز و پند پذیر برو که باده ما تلخ تر ازین پیداست
دست چو منی که جام ساغر گیرد حیف است که آن دفتر و منبر گیرد
توزا هد خشکی و منم فاسق تر آتش نشینده که در تر گیرد
من در رمضان روزه اگر میخورم تا ظن نبری که بی خبر میخوردم
از محنت روزه روز من چون بشد پنداشته بودم که سحر میخوردم
طبعم به نماز و روزه چون مائل شد گفتم که مراد کلیم حاصل شد
افسوس که این وضو ببادی شکست وان روزه بنیم جرعه باطل شد
درین رباعی به پیرایه ظریفانه اشاره نموده که کسانی روزه و نماز
ظاهری مینمایند هستی عبادت شان بس همینقدر است -
گویند که فردوس برین خواهد بود آنجا می ناب حورعین خواهد بود
گر با می و معشوق گزیدیم چه باک چون عاقبت کار چنین خواهد بود
خیام بر مردما نی که عقیده دارند که لا در بهشت عیش و سرور جسمانی
و حور و شراب میسر میشود » به شیوه ظرافت آمیز اردو میکند که اگر این چنینی
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.