Page 25

۲۰ مشمند فطرهٔ جذبات شاعر نهایت نازک. لطیف و سریع الاشتعال میبا هر شخص از جدای دوست متاثر میشود لیکن شاعر درین موقع بیتاب و ماهی بی آب میگردد ، هر شخص از روانی دریا محظوظ میشود لیکن شاعر از اثر آن در وجد می آید ، هر شخص از سیر سبزه فرحت می یابد لیکن شاعر از ان می رقصد ، ممکن است که همین کیفیت بر غیر شاعر هم طاری شود لیکن اوشان این کیفیت ها را بالفاظ ادا کرده نمی توانند چنانچه که شاعر میتواند - الحاصل شخصیکه از مظاهر قدرت فزون تر متاثر بشود تصویر اثرات و کیفیات قلبی خویش را بذریعهٔ الفاظ کا نه هو کشیده بتواند همان شخص شاعر است . برادر عزیزم مولوی حمید الدین یک کتاب نادر (جمهرة البلاغة) در فن بلاغت تالیف نموده در ان تعریف شعر را به نهاییت نکته سنجی بیان کرده است خلاصه شس انیکه :- شاعر در لغت شخص با شعور را میگویند، و در اصل شعر سویا له فراموشی نباید که که عام است (انصاری) جلد اول سراج الا قاضی غلامرضا (۶۰۰)