Page 204

۱۹۹ بدو گفت کان شاہ ایران بود که بر در گهش فیل و شیران بود وزان پس بدو گفت کز میمنہ سواران بسیار و پیل و بنہ سراپردہ بر کشیده سیاه زده گردش اندر ایستادہ سپاہ بگرداندرش ز اندازه پیش پس و پشت پیلان و شیران به پیش زده پیش او فیل پیکر درفش به نزدش سواران زرین کفش چه باشند ز ایرانیان نام اوی بگو تا کجا باشد آرام اوی چنین گفت کان طوس نوذر بود درفشش کجا فیل پیکر بود بپرسید کان سرخ پرده سرای یکی لشکری کش به پیشش بپای یکی شیر پیکر درفش بنفش در افشان گہر در میان درفش پس و پشتش اندر سپاه گران ہمہ نیزہ داران جوشن دران چنین گفت کان فر آزادگان سپهدار گو درز کشوادگان سپهکش بود گاه کینه دلیر دو چل پور دارد چو فیل و چو شیر اکنون به رستم پرسید دگر گفت کان سبز پردہ سرای بزرگان ایران به پیشش بپای یکی تخت پرمایه اندر میان زده پیش او اختر کاویان