Page 116

۱۱۱ فردوسی دولت شمس حسن ابن اسحق ابن شرف و تخلص فردوسی بود- بقرار بیان شاه گاهی گاهی تخلص خود ابن شرف شاه هم می آرد ومجالس المومنین بحواله بعض مورخین اسم پدرش «منصور ابن فخر الدین احمد ابن حسن» مولانا فرخ » آورده در وطنش هم اختلاف است چهار مقاله اسم وطنش را باز که یک ده بنواحی طبرستان است مینویسد) در دیباچه شاهنامه شاداب میگوید- بهر حال اینقدر عموماً مسلم است که وطن او در اضلاع طوس بوده) و این همان صوبه مردم خیز است که از خاکش محقق طوسی و امام غزالی پیدا شده اند سنه ولادتش معلوم نیست لیکن سال وفات ۴۱۱ هجری است و عمرش کم از کم هشتاد ساله بوده چنانچه خودش میگوید لے لے سوانح فردوسی را همہ تذکره ها تفصیل دار بیان کرده اند لیکن بہمہ سخت اختلاف دارند) دران معتبرتر چار مقاله است که مؤلفش شاعر نامور و با فردوسی قریب العهد است ولی غلطی های سخت دارد (بای سنقر) نواسہ تیمور بر شاهنامه دیباچه از چند فضلا تحریر کنانده در ان سوانح مفصل فردوسی هم است لیکن بعضی واقعات آنقدر لغو نوشته اند که از ان اعتبار بالکلی ساقط میگردد) دولت شاه سمر قندی قدری مفصل تر احوالاتش نوشته لیکن از غلطی خالی نیست از مؤلفین عربی صرف علامه قزوینی در آثار البلاد سوانح او را نوشته است و من از همه شان واقعات را گرفته ام و موقع بموقع بر غلطی های شان روشنی انداخته ام-