Page 93

۸۶ این مضمون بالکل راست است. ولی بلحاظ واقعیت خود سعدی هم از همان کسانی هستند که سرشان را نوبت آستان کوبی نمیشد لیکن وقتیکه شاعر عرب میگوید ه ذكرتك والخطى يخطر بيننا وقد نهلت منا المثقفة السمر یعنی من ترا در اثنا لشد بسم بیاد نموده که نیزه ای گندم گون از خون سیراب شده بود بر دل اثر میکند چرا ؟ معلوم است که شاعر میدان جنگ هر چها خورده و در عین دانگیزد حال هم از تذکار معشوق صرف نظر نکرده است بناء علیه چنین شعر جذبه سا معین برای ۵ - معشوق شاعری فارسی هر قدر که بلحاظ حسن صورت عدیم المثال همانقدر باعتبار اخلاق پست و مجموعه تمام عیوب دنیا میباشد، چنانچه آن دروغگو ، بدعهد، ظالم ، سفاک ، مکار ، دغا کیش ، فتنه گر، حیله ساز، شریر ، کینه پرور ، و خیلی احمق است که در آغوشی هرکس می آید و سخن هرشخص را باور دارد. بنیاد این خیالات را باین واقعه نهاده اند که چون عشق همه احساسات را تیز و مشتعل می سازد پس بر عاشق اثر هر چیز را زیاده می کنند- تقاضای عشق این است که هیچوقت از دیدار و گفتار معشوق سیر نشود مگر ممکن نیست ۱ - سعدی عشق مجازی را طی کرده به عشق حقیقی هم رسیده بود منگرا و را در شعر ای خلاف گو متهم کرده اند عجيب !! ( انصاری مترجم )