Page 99

(۹۸) تو نیکی میکن و در دجله انداز شنیدم گشت اندر طرف گلزار * بجوی آب زنبوری گرفتار بفر قاپ بلا اندر فتاده * زمام جان بدست موج داده سلامت دور ازو شد درد نزديك * جهان در پیش چشمش گشت تاريك نه در وی قدرت پرواز مانده * نه راه چاره بروی باز مانده کنار جوی بر شاخ در ختی * در افغان بود مرغ نيك بختی چو حال زار زنبور این چنین دید * زهول روز بد بر خویش لرزید ترحم كرد او بر حال زنبور * بر آورد از كرم آمال زنبور ترحم كرد بر حال خرابش * فرو انداخت برکی اندر آبش بروی آب جوی آن برك از دور * همی غلطان بیاید سوی زنبور چو برك آمد بران زنبور بنشست * وزان غرقاب بی پایان برون جست یکی صیاد شیادی دران دشت * بگردش در پی صیدی همی گشت بباغ اندر شدو بر شاخ ساری * نشسته دید مرغ بی قراری وزان صیاد شادی و شعف كرد * به تیری جان گداز آن را هدف كرد چودید این حال را زنبور خوش کیش * بزد بر دست تیر انداز او نیش به تیر اندر فرو خشکیده شد شصت * بلرزید و کمان افتادش از دست اگرچه خوانده باشی این حکایت * ولیكن بایدت فهم و درایت كه از این داستانها پند گیری * ز هر پندی اصولی چند گیری تو نیکوی کن و در دجله انداز * كه ایزد در بیابانت دهد باز ( الکمال )