Page 100

(٩٩) شوق تنهائی در حالت احتضار ای محبوبه بی وفا گریه مکن . درین حالت احتضار و درین لحظه که میروم بطرف مرگ و استراحت ابدی قدم گذاشته و عوالم دیگری را که این همه بی مهری تو و امثال تو در آفاق آن وجود ندارد سیر نمایم ــ مرا آزار مده ! .. درین ساعتی که میخواهم بسوی فنای صرف و عدم مطلق رفته و برای همیشه از تو و کردارهای ناپسند تو چشم بپوشم عالم را مشوش مکن ! ... این چند قطره اشك شوری که از کنار دیدگانت سرازیر شده و از گونه های گلفامت عبور کرده و بروی دست و پنجه نازینت می چکد . یقیناً برای بخشایش گناهان گذشته تو و برای جبران آن همه بی انصافی هائی که درباره يك جوان عاشق . يك وجود ضعیفی که در راه عشق و دوستی تو از همه چیز گذشته و در پایان شش سال : عجز و الحاح تضرع جز بی مهری و کم